Sadi Carnot

Yaşamı

1 Haziran 1796'da Paris'te doğdu. Paris'te Lycée Charlemagne'da okudu; 1812'de on altı yaşındayken École Polytechnique'e girdi ve 1814'te mezun oldu. Öğretmenleri arasında Poisson, Ampère ve Arago vardı.

Mezuniyetin ardından Metz'deki École du Génie'de iki yıllık askerî mühendislik eğitimi aldı. Tahkimatları denetleyen ve plan hazırlayan görevlerde bulundu; 1819'da Paris'te Genelkurmay'a katıldı. 1827'de yeniden tam zamanlı göreve çağrıldı, kısa süre Lyon ve Auxonne'da bulundu, sonra ordudan temelli ayrıldı.

24 Ağustos 1832'de Paris'te öldü; ölüm nedeni, o yılki salgın sırasında kaptığı koleraydı. Otuz altı yaşındaydı.

Tek kitabı

12 Haziran 1824'te Réflexions sur la puissance motrice du feu et sur les machines propres à développer cette puissance (Ateşin devindirici gücü ve bu gücü geliştirmeye elverişli makineler üzerine düşünceler) yayımlandı. Yayıncısı Bachelier'ydi; Carnot yirmi sekiz yaşındaydı.

Kitabın merkezî savı şudur: ideal bir ısı makinesinin verimi, yalnızca makine içindeki sıcaklık farkına bağlıdır — mekanizmayı çalıştıran buhar gibi maddeye değil. Bu sonuç bugün Carnot çevrimi ve Carnot verimi adıyla anılan idealleştirmenin temelidir ve tersinirlik kavramını fiziğe sokar.

Kalorik kuram meselesi

Carnot çalışmasını yazarken ısıyı korunan bir akışkan sayan kalorik çerçevesini kullanıyordu — bu çerçeve sonradan terk edildi. Buna rağmen vardığı sonuç ayakta kaldı.

Carnot'nun 1824 ile 1826 arasında tuttuğu notlar, kendisinin de kalorik kuramdan uzaklaşmakta olduğunu gösterir. Erken ölümü bu çizgiyi sürdürmesine izin vermedi.

Etkisi

Carnot'nun fikirleri sonradan Clausius ve Thomson'ın (Lord Kelvin) termodinamik kuramına dahil edildi. İkinci yasanın klasik ifadeleri, Carnot'nun ısı makinelerine koyduğu sınırın genelleştirilmiş biçimleridir.